ลักษณะของผิวทางมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความปลอดภัยในการจราจรบนท้องถนนโดยความต้านทานการลื่นไถลของผิวทาง (Skid Resistance) ที่เพียงพอเป็นสิ่งที่จำเป็นและมีความสำคัญเพื่อให้ยางรถยนต์สามารถรักษษการสัมผัสกับผิวทางได้อย่างเหมาะสม ซึ่งจะช่วยให้การเบรก การบังคับเลี้ยว และการเร่งความเร็วเป็นไปอย่างปลอดภัย ในทางตรงกันข้ามถ้าความเสียดทานของผิวทางไม่เพียงพอจะมีความเชื่อมโยงโดยตรงกับการเกิดอุบัติเหตุทางถนนออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่ เกิดจากลักษณะทั่วไปของการชน เกิดจากบุคคล เกิดจากอุปกรณ์ของรถยนต์ เกิดจากสภาพแวดล้อม และเกิดจากสัญญาณไฟจราจรรวมถึงป้ายบอกทาง โดยสภาพแวดล้อมที่เป็นสาเหตุของอุบัติเหตุทางถนนสามารถจำแนกได้เป็น ถนนลื่น มีฝนตก คนตัดหน้ารถ และสถาพแวดล้อมอื่นๆ โดยในรายงานดังกล่าว พบว่าในปี พ.ศ.2565 มีอุบัติเหตุทางถนนที่มีสาเหตุมาจากถนนลื่น 14% อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นขณะมีฝนตก 9% รวมเป็น 23% ของจำนวนอุบัติเหตุทั้งหมดที่เกิดจากสภาพแวดล้อม และในปี พ.ศ.2566 มีจำนวนอุบัติเหตุที่เกิดจากถนนลื่นคิดเป็น 19% เพิ่มขึ้น 5% ภายในระยะเวลา 1 ปี ในขณะที่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นขณะมีฝนตกมีสัดส่วนเท่าเดิมที่ 9% รวมเป็น 28% มากกว่า 1/4 ของจำนวนอุบัติเหตุทั้งหมดที่เกิดจากสภาพแวดล้อม จากการเชื่อมโยงเชิงสาเหตุนี้เน้นย้ำถึงการปฎิสัมพันธ์ทางกายภาพระหว่างยางรถยนต์กับผิวทางส่งผลโดยตรงต่อผลลัพธ์ต้านความปลอดภัย ดังนั้น การจัดการความต้านทานการลื่นไถลของผิวทางที่มีประสิทธิภาพ ตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบ การเลือกใช้วัสดุ การควบคุมการผลิต การควบคุมการก่อสร้าง การวัดค่าความเสียดทานของผิวทางในระหว่างก่อสร้าง การวัดค่าติดตามผลหลังจากการเปิดใช้งาน และการบำรุงรักษาความเสียดทานของผิวทางให้อยู่ในเกณฑ์ที่ปลอดภัย จึงส่งผลโดขตรงต่อการลดการเสียชีวิต การบาดเจ็บ และภาวะทางเศรษฐกินที่เกี่ยวข้องจากอุบัติเหตุบนท้องถนนอย่างเป็นรูปธรรม ในปัจจุบันกรมทางหลวง ได้มุ่งเน้นไปที่การใช้เครื่องมือวัดค่าความเสียดทานของผิวทางแบบต่อเนื่องซึ่งเป็นแนวทางเชิงรุก โดยการตรวจวัดเพื่อเก็บข้อมูลค่าความเสียดทานของผิวทางในระดับโครงข่ายถนน เพื่อนำไปใช้ในการบริหารจัดการความปลอดภัยทางถนนในเชิงการป้องกันและการลดความเสี่ยงด้วยการปรับปรุงสภาพผิวทางก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ #ความต้านทานการลื่นไถล #การทดสอบความเสียดทานของผิวทาง